Saligao Serenade

door Fr. Nascimento Mascarenhas

Ongeveer 35 jaar geleden, terug in 1970, bezocht ik Daugim in Old Goa. Zodra een welvarende voorstad van de stad Goa, zag ik dat het was teruggebracht tot een volledig verlaten dorp. Maar, hoewel Daugim dood is, Saligao leven. En door Saligao, Daugim leeft ook-in Saligao, Daugim is een levend geheugen, en te leven in de hoofden van mannen is niet sterven.

De twee dorpen zijn gebonden in een onverwoestbare unie via een gouden link-de prachtige standbeeld van patrones Saligao's, Mae de Deus. Zodra de gewaardeerde bezit van Daugim, deze miraculeuze beeld, dat het altaar van de Franciscaanse Kerk van het klooster van de Moeder van God in dat dorp versierd, is sinds 1873 de kostbare schat van Saligao. Terwijl het houten beeld van Mae de Deus werd geplaatst op het hoofdaltaar van de Friary Kerk, het stenen beeld van Mae de Deus bezet een centrale plaats in de niche van het frontispice van diezelfde kerk.

Nu, het stenen beeld is te zien op de Saligao Kerk in het lichaam van de kerk, terwijl de houten beeld, dat was sinds 1873 stond op de linkse zijaltaar in het transept van de kerk, begon zijn plaats innemen op het hoofdaltaar de Saligao Kerk sinds 26 november 1973.

Dit is interessant om terug te gaan in de geschiedenis en kijk naar de gebeurtenissen die leidden tot deze verplaatsing van Daugim naar Saligao. In 1560 werd Dom Gaspar de Leao Pereira benoemd als aartsbisschop van Goa. Deze prelaat was erop gebrand om een Franciscaanse Retiro (Hermitage) in zijn aartsbisdom. Na goedkeuring van sommige administratieve problemen, gaf hij orders voor de bouw van het klooster op eigen kosten, en de gekozen plaats was Daugim, een voorstad van Old Goa.

Het eerste klooster van de Moeder van God provincie werd uiteindelijk er ingehuldigd op 31 oktober 1569. Het was ook het eerste klooster in de zin dat het de belangrijkste klooster van de provincie waar de provinciaal van de Franciscaanse orde en zijn personeel gewoonlijk verbleef. Het was een uitgebreide klooster, groot genoeg om 40 broeders huis. Het klooster, en later werd de voogdij en de provincie die het uiteindelijk zou worden Moederhuis, gewijd aan de Moeder van God (Madre de Deus).

In 1835, christelijke religieuze huizen in het Portugees India viel uit de gratie met de regering in Portugal, en de Moeder van God in Friary Daugim was geen uitzondering. Alle religieuze orden werden verboden, en de roerende en onroerende goederen van de Daugim klooster werd in beslag genomen door de overheid, en een verzorger werd benoemd - Joao da Rainha dos Anjos, een "onderdrukt" Augustinessen. Het klooster geleidelijk zijn gedaald in ruïne, omdat de regering geen echte interesse in zijn onderhoud gehad. In 1878, was de bijna verdwenen klooster en de kerk was slechts een omhulsel. Tegen die tijd had de kerk meubels en artefacten zijn verplaatst naar andere plaatsen. Een kruis werd opgericht om de site merk waar eens stond in hemelse pracht het klooster en de kerk van Madre de Deus.

Ondertussen, in 1864, aartsbisschop D Crisostomo de Amorim Joao Pessoa (1862-1874) een bezoek aan de parochie van Nagoa. Tegelijkertijd is hij ook een bezoek aan de kapel van Onze Lieve Vrouw van de Overwinning in Saligao, en stelde voor om de dorpelingen dat zij van mening zijn het opzetten van hun eigen kerk (Saligao was toen onder de parochie van Nagoa, ook al is het dorp al enkele kapellen en zelfs een begraafplaats, van zo ver terug als 1839).

De suggestie werd onmiddellijk in uitvoering door de goede mensen van Saligao. Alle ernstig begon te werken, de voornaamste onder hen worden Francisco Salvador Pinto, die was zeer invloedrijk en goed aanvaard door de regering. De dorpsgemeenschap tijdens zijn vergadering van 5 november 1864 besloten om de kerk te bouwen op de plaats waar het nu staat, met dien een centrale plaats.

Na het vervullen van de wettelijke formaliteiten, werd de eerste steen gelegd op 7 februari 1867, door de vicaris-generaal van het aartsbisdom, Canon Joachim Antonio do Rosario, in opdracht van aartsbisschop Amorim Pessoa.

De kerk is gebouwd met stenen van de kapel van Onze Lieve Vrouw van de Victory, die werd afgebroken, stenen uit de ruïnes van het Daugim klooster en kerk, en stenen uit de groeve (Pedreira) dat Voorzienigheid werd ontdekt tussen Saligao en Pilerne om de site waar Onze-Lieve-Klein Seminarie staat nu.

In 1873, bij regeringsbesluit nr. 113 van 22 juli (Boletim Oficial nr. 57) en de Orde van Junta governativa van het aartsbisdom van 25 oktober werd opgericht de Kerk van Saligao als een parochie kerk van collative status, onder de titel van de meeste Onbevlekte Moeder van God, het scheiden van het dorp van de parochie van Nagoa.

De kerk, gebouwd in een neo-gotische stijl, werd plechtig gezegend op 26 november 1873, door de organisator van Justitie en Vicaris van Panjim, Fr. Domingos Jose Rafael Pinto, die ook overgedragen lading van de parochie te Rev Fr. Caetano Xavier de Abreu van Panjim. Op dezelfde dag werd ook de plechtige intocht en inwijding in de nieuwe kerk van het miraculeuze beeld van Mae de Deus van Daugim.